நீயே என் கவிதை

உலகம் வியக்கும் வண்ணம் உன்னைச் சிறைபிடிக்கவில்லை, என் இதயம் மட்டும் உன்னைக் கைதி செய்திருக்கிறது! காற்றின் மென்மையும், மழையின் குளிர்ச்சியும் கூட, உன் அருகாமை தரும் சுகத்திற்கு ஈடாகுமா? ​ஆயிரம் முறை உன்னைப் பார்த்தாலும், ஒவ்வொரு முறையும் புதிதாய் விழுகிறேன்! உன் மௌனம் பேசும் மொழியையும், உன் இதழின் புன்னகை ரகசியத்தையும், என் வாழ்நாள் முழுவதும் வாசிக்க ஆசை! ​இத்தனை அழகாய் என்னை நேசிக்க, நீ என்ன வரம் பெற்று வந்தாயோ? உன் கரம் பிடித்து நடக்கையிலே, காலமும் நின்றுவிடுமோ எனத் தோன்றுகிறது! ​நீ என் உயிர், நீயே என் கவிதை!