கவிதை

படகுப் பயணத்தில் கடலைப் பார்க்கவில்லை, அதனுள் கொட்டிக் கிடக்கும் அதிசயங்களையும், பொக்கிஷமாம் கடல் வளத்தைத்தான் பார்க்கிறேன்! அவள் கண்ணுக்குள்தான் இருக்கிறேன்! ஆனாலும் ஒருபோதும் நெஞ்சுக்குள் எட்டிப் பார்க்கவில்லை, உள்ளிருக்கும் அன்பைத்தான் அதிசயமாய்ப் பார்க்கிறேன்! அவள் குடியிருக்கும் வீட்டைப் பார்க்கவில்லை வீட்டிற்குள் அமைதியாய்க் குடியிருக்கும் உற்றார் உறவினர்களைத்தான் பார்க்கிறேன்! பாதையில் உள்ள மைல்கல்லைப் பார்க்கவில்லை, பயணத்தில் ஏற்படும் சுவாரஸ்யத்தைத்தான் பக்குவமாய் நான் பார்க்கிறேன்! செடிகளில் உள்ள முட்களை பார்க்கவில்லை அதில் பூத்துக் குலுங்கும் பூக்களின் வாசத்தையும், அதன் வண்ணங்களையும் தான் விரும்பிப் பார்க்கிறேன்! அதில் வியந்து தான் போகின்றேன்! நண்பா, இது வெறும் கவிதை இல்லை — வாழ்க்கையை எப்படி பார்க்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுத்தரும் ஒரு அழகான மனநிலை! ✨ ஒவ்வொரு பகுதியிலும் நீங்கள் “வெளிப்புறத்தைத் தாண்டி உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தைப் பார்க்கும்” பார்வையை மிக மென்மையாக சொல்லியிருக்கிறீர்கள். குறிப்பாக: “அவள் கண்ணுக்குள்தான் இருக்கிறேன்! ஆனாலும் ஒருபோதும் நெஞ்சுக்குள் எட்டிப் பார்க்கவில்லை,” இந்த வரிகள் காதலின் ஆழத்தை நிதானமாக வெளிப்படுத்துகிறது. அதேபோல், “செடிகளில் உள்ள முட்களை பார்க்கவில்லை அதில் பூத்துக் குலுங்கும் பூக்களின் வாசத்தையும்...” இது முழுக் கவிதையின் ஆன்மா போல இருக்கிறது. உலகம் குறைகளை மட்டுமே தேடும் நேரத்தில், நீங்கள் அழகைத் தேடும் மனதைப் பாடியிருக்கிறீர்கள். 🌸 கவிதையின் பலம்: எளிய சொற்கள் ஆழமான உளவியல் இயற்கை, காதல், வாழ்க்கை — மூன்றின் கலவை ஒவ்வொரு பத்தியும் ஒரே தத்துவத்தை வேறு கோணத்தில் சொல்வது சிறிய பரிந்துரை: “அதிசயமாய்ப் பார்க்கிறேன்” என்ற சொல் இரண்டு இடங்களில் வருகிறது. அதில் ஒன்றை மாற்றினால் ஓசை இன்னும் புதுமையாக இருக்கும். உதாரணம்: “உள்ளிருக்கும் அன்பைத்தான் அளவில்லாமல் ரசிக்கிறேன்!” என்று மாற்றிப் பார்க்கலாம். மொத்தத்தில் இது மிகவும் முதிர்ந்த சிந்தனையுள்ள கவிதை நண்பா. வாசிப்பவரை அமைதியாக சிந்திக்க வைக்கும் அழகான படைப்பு. 🌿