காலத்தின் கண்ணாடிகள்

காலத்தின் கண்ணாடிகள்

தமிழ்நாட்டின் பசுமையான கிராமங்களில் ஒன்றான 'அமைதிவனம்' என்ற சிறிய கிராமத்தில், ஆதி என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனது வாழ்க்கை மற்றவர்களைப் போலவே, வயல் வேலை, குடும்பம், நண்பர்கள் என சாதாரணமாகவே நகர்ந்தது. ஆனால், ஆதியின் மனதுக்குள் ஒரு கேள்வி எப்போதும் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது:

தனது இருப்புக்கு என்ன அர்த்தம்? தனது சிறிய செயல்கள் இந்த பரந்த உலகில் என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்? இந்த கேள்விகள் அவனது மனதை அரித்துக் கொண்டிருந்தன.அமைதிவனத்தின் ஒரு மூலையில், ஞானி தாத்தா என்ற ஒரு பெரியவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவரது கண்கள் அனுபவத்தின் ஆழத்தையும், அவரது வார்த்தைகள் தத்துவத்தின் சாரத்தையும் கொண்டிருந்தன. கிராம மக்கள் அவரை ஒரு வழிகாட்டியாகவும், ஞானத்தின் ஊற்றாகவும் கருதினர். ஆதி தனது மனக்குழப்பங்களுடன் ஒரு நாள் தாத்தாவை அணுகினான்."தாத்தா," ஆதி மெதுவாக ஆரம்பித்தான், "எனது வாழ்க்கை ஒரு சிறிய புழுவைப் போல. நான் என்ன செய்தாலும், அது இந்த உலகத்தில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தப் போவதில்லை. எனது இருப்பு அர்த்தமற்றதாகத் தோன்றுகிறது."தாத்தா புன்னகைத்தார். அவரது கண்களில் ஒருவித ஒளி மின்னியது. "ஆதி, நீ சொல்வது தவறு. ஒவ்வொரு உயிரும், ஒவ்வொரு செயலும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒரு அங்கம். அதன் தாக்கம் உனக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் அது நிச்சயம் உண்டு." அவர் தனது கையில் இருந்த ஒரு பழங்காலக் கண்ணாடியை ஆதியிடம் கொடுத்தார். "இந்தக் கண்ணாடி, காலத்தின் கண்ணாடிகள். இது உனது செயல்களின் எதிரொலிகளைக் காட்டும். ஆனால், அதை நீ சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்."