காலத்தின் கண்ணாடிகள்

ஆதி** என்ற ஒரு சாதாரண இளைஞனைப் பற்றியது. அவன் தனது வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது என்றும், தனது சிறிய செயல்கள் இந்த உலகில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தாது என்றும் எண்ணி வருந்துகிறான். அவனது தேடலுக்கு விடை தரும் வகையில், கிராமத்தின் **ஞானி தாத்தா** அவனிடம் ஒரு விசித்திரமான கண்ணாடியைக் கொடுக்கிறார். அந்தக் கண்ணாடி, ஆதி கடந்த காலத்தில் செய்த மிகச் சாதாரணமான செயல்கள் (உதாரணமாக: ஒரு வழிப்போக்கனுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்தது, ஒரு குழந்தைக்கு ஊக்கமளித்தது) எப்படி காலப்போக்கில் பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்கின என்பதைக் காட்டுகிறது. ஒரு குவளை தண்ணீர் ஒரு பெரிய கண்டுபிடிப்புக்குக் காரணமாக அமைந்ததையும், ஒரு சிறு சொல் ஒரு கலைஞனை உருவாக்கியதையும் கண்டு ஆதி வியக்கிறான். **கதையின் தத்துவம்:** ஒவ்வொரு மனித வாழ்வும், ஒவ்வொரு சிறிய செயலும் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கம். நாம் செய்யும் ஒரு சிறு உதவி அல்லது அன்பு, ஒரு சங்கிலித் தொடர் விளைவை ஏற்படுத்தி உலகையே மாற்றும் வல்லமை கொண்டது. வாழ்க்கையின் அர்த்தம் பெரிய சாதனைகளில் இல்லை, மாறாக ஒவ்வொரு கணத்திலும் நாம் காட்டும் அன்பிலும் கவனத்திலுமே உள்ளது என்பதை ஆதி உணர்ந்து, நிகழ்காலத்தை நேசிக்கத் தொடங்குகிறான்.