நிலவே நீயடி

​கோயம்புத்தூர் நூலகம் ஒன்றில் கவிதைப் புத்தகத்திற்குள் ஒளிந்திருந்த ஒரு காகிதத் துண்டு, நிலா மற்றும் கதிர் ஆகிய இருவரையும் இணைக்கிறது. புகைப்படக் கலைஞரான கதிர், தன் தாத்தா தேடி அலைந்த ஒரு கவிதை வரியின் பொருளைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறான்; எழுத்தாளரான நிலாவோ தனிமையின் அழகை தன் கதைகளில் வடித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். ​இருவரும் தங்கள் கனவுகளையும் ரசனைகளையும் பகிர்ந்து கொள்ள, அவர்களுக்குள் சொல்லப்படாத ஒரு மெல்லிய காதல் அரும்புகிறது. ஒரு ஆவணப்படப் பணிக்காக கதிர் இமயமலைக்குச் செல்ல, மூன்று மாதங்கள் எந்தத் தகவலும் இன்றி நிலா அவனுக்காகக் காத்திருக்கிறாள். ​இறுதியில், ஒரு மழைக்கால மாலையில் கதிர் திரும்பி வருகிறான். அவர்கள் முதன்முதலில் சந்தித்தபோது நிலா அமர்ந்திருந்த அந்தத் தருணத்தைப் படம்பிடித்து, "தேடிக் கண்டடைந்த தேவதை நீ!" என்ற வாசகத்துடன் அவளிடம் சமர்ப்பிக்கிறான். வார்த்தைகளால் சொல்லாத காதலை மௌனமும் மழையும் சாட்சியாக நின்று உறுதிப்படுத்துகின்றன